وبلاگ روستای گز
هدف: اطلاع رسانی و معرفی روستا و ارتباط با همولایتی ها

الان بیش از 10 سال است که خشکسالی ها نای مردم را بریده است . همه بهار پرگل درختان زردآلو و تابستان پرمیوه آنها را در مسیر بقاباد ، کاله اصقولی و بند های زیر ده  به یاد داریم . همه به یاد داریم که در اواخر بهار و تابستان یکی از کارهای اصلی مردم جمع کردن توت از پای درختان بزرگ توت بود . شاید کم سن تر ها نه ولی بسیاری به یاد دارند که قنات بقاباد آنقدر آب داشت که از خروجی قنات بیرون نمی آمد و لاجرم مسیری دیگری از قیصار وجود داشت که نیمی از آب از آنجا خارج می شد و به داخل رودخانه می رفت. بیاد داریم که برای چند سالی رودخانه گز در وسط تابستان هم آب داشت و آب را به دشت سیه ریگی می بردند و با آن کشاورزی می کردند. کجا شد آن روز ها که تا نیمه های شب باید زرد آلو پله می کردی . کجا شد که سینه خاکه با تلاش های جانفرسای نسلی سخت کوش به منطقه ای سرسبز تبدیل شده بود. کجا شد که خرمن ها پر بودند و سر ریز از گندم . کجا شد که گندم دیم هم در گز معنایی داشت و تگ امبیز و تگ گوستنگ و شوشکه دیمه کاری می شد و در گرمای طاقت فرسای تابستان مردم مشغول درو بودند.  قنا ت بقاباد بار ها خشکیده و با حداقل آب زنده شده ، قنات گز بارها مرگش را به چشم دید ولی نیمه جان برگشت ولی هر دو و همیشه در حال جان کندن بودند و هستند. امیدوارم هرگز جانشان بالا نیاید ولی اینگونه ماندن باعث بالا آمدن جان مردم شده است  انگار آسمان با زمینیان قهر شده است . زیاد دور نبود که بند های زیر ده همه سر سبز بود و پر از گندم و گاورس و چغندر و شلغم.

شلغم های بندی شیرین بندهای زیر ده مهمان هر شب دیگ های شلغم و گرم کننده محفل صبحگاهی مردم و نرم کننده سینه های شان در سرمای زمستان بودند.کجا شد آنروز ها آسمان را چه شده است ؟

هر سال مردم منتظر بهار بعدی هستند ولی هر سال دریغ از پارسال . خشکسالی ها نای مردم را بریده است . درختان بزرگ میوه خشک شده اند و به لطف اداره جهاد کشاورزی بریده و تبدیل به کنده شده اند. این روز ها آنچه در گوشه حیاط همه وجود دارد کوهی از کنده است کنده های که روزی درختانی تناور بودند و با خون دل به میوه رسیده بودند. تنها درختانی که هنوز  توانسته اند جان در ببرند درختان کنار جوی ها یا نزدیک به آب یا درختان عنابی هستند که مقاوم ترند و برای امیدوار ماندن مردم هنوز در انتهای تابستان کام مردم را شیرین می کنند و شکم شان را پر از باد. دولت هم گاهگاهی سعی می کند با اختصاص بودجه ای قنات ها را چاجویی کند ولی وقتی از آسمان خبری نیست وقتی آسمان با تمام بخشندگیش بی مهر شده  از زمین چه انتظاری داری زمین هم توی دلش خالی شده و از آسمان گلایه دارد.با این شرایط  هر چه تلاش کنی تلاشت نتیجه دلخواه را ندارد. این ها را برای خودم نوشتم و گرنه آنچه نوشتم را همه می دانیم.شاید هم نسل امروزی نتواند آنروز ها را تجسم کند و وقتی سر کاریز ده باید کلی تلاش کند تا خودش را به آب برساند و جرعه ای بنوشد نتواند تصور کند این قنات روزی آنقدر آب داشت که مادران نگران بودند که کودکانشان را آب نبرد.

به امید گزی سرسبز تر

 

[ شنبه ۱۳٩٠/٩/٢٦ ] [ ۱٢:٤٩ ‎ق.ظ ] [ م مسعودی ]

.: Weblog Themes By Mah Music :.

درباره وبلاگ گز

این وبلاگ برای معرفی و اطلاع رسانی در مورد روستای گز از توابع دهستان نهارجان بخش مود شهرستان سربیشه خراسان جنوبی راه اندازی شده است. از همه همولایتی های عزیز برای پربار شدن وبلاگ استمداد می طلبیم.آدرس ایمیل وبلاگ gazvillage@gmail.com می باشد .هر گونه مطلبی یا عکسی که توسط دوستان فرستاده شود به نام خود ایشان در وبلاگ منتشر خواهد شد.
امکانات وب
Google

در وبلاگ گز
در كل اينترنت
RSS Feed